باران بهاری

shoukofehgolenaz — Sun, 09 Sep 2007 16:20:35 GMT

salam azizam man ye hackeram weblogeto hack kadam vali delam nayomad passwordesho avaz konam age taghiri ijad kardam mano bebakhsh bye azizam rasti age karam dashti be id uir_ir pm bede

دکتر علی شریعتی

shoukofehgolenaz — Thu, 21 Jun 2007 07:35:15 GMT

دکتر علی شریعتی:(نخونی خیلی ضرر کردی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

" و آنگاه که تو خفتی و مرا بی آن دو مونس من تنها گذاشتی،

و من برگشتم می نشینم و دلم، که برای دیدارت بی تاب شده است و

از ندیدنت گرفته است و تنگ شده است ، شور می زند و مرا بر خو د

می پیچاند و من روحم را قطره قطره می کنم و هر قطره را در خودنویس زرینم

که همچون خدا به آن سوگند می خورم می نهم و او که خود "روح القدس" من است

و من خدای اویم آن قطره ها را هر یک "کلمه" ای می کند و جمله می سازد و

نامه می نگارد به تو که فردا بخوانی

و بدانی که در این ساعتهای خالی از تو من تا کجا پر از تو بوده ام و

با تو بوده ام و محتاج تو بو ده ام و بی تاب تو چشم انتظار تو و سرا پا تو".

shoukofehgolenaz — Thu, 21 Jun 2007 07:30:18 GMT

shoukofehgolenaz — Wed, 20 Jun 2007 08:57:18 GMT

shoukofehgolenaz — Tue, 19 Jun 2007 15:52:18 GMT

shoukofehgolenaz — Sun, 17 Jun 2007 16:59:50 GMT

یا آنکه مرا به پیش خود خوانی

یا آنکه تو را پیش خود خوانم

این از یکی از دوستای گلمه:

shoukofehgolenaz — Sun, 17 Jun 2007 16:58:22 GMT

لحظه های هستی من از تو پر شده

در تمام روزِِ"در تمام شب"در تمام هفته"در تمام ماه

در فضای خانه،کوچه،راه

در خطوط در هم کتاب در دیار نیلگون خواب

نام تو اگر چه بهترین سرود زندگی است...؟

من تو را به خلوت خدایی خیال خود

ای بهترین بهترین من خطاب میکنم،بهترین بهترین من

shoukofehgolenaz — Sun, 17 Jun 2007 16:57:17 GMT

A friend is some one who knows the song

in your heart and can sing it back

T o you when you have forgotten the words.

لیاقت

shoukofehgolenaz — Sun, 17 Jun 2007 16:52:58 GMT

زانوی غم در آغوش می گیرم و به این می اندیشم

که همه کس لیاقت قرار گرفتن در جایگاه رفیع عاشق و

معشوق بودن را ندارند................... آری.

در جاده های تنهایی خیال

shoukofehgolenaz — Sun, 17 Jun 2007 16:50:07 GMT

همه شب در جاده های تنهایی خیال خود به کوچه

و پس کوچه هایی سیر می کنم که بیم و ترس من از آنچه

پیش خواهد آمد دو چندان می شود گذشته را به امید آینده ای درخشان

از یاد می برم ولی هر چه به سیاهی این جاده ها می نگرم

چیزی جز حسرت و نومیدی نصیبم نمی شود در این

جاده های پر فراز و نشیب به دنبال کسی می گردم که راهنمایم باشد

که مدتهاست برای رسیدن به آن با پاهای خسته و ناتوانم مرا به راهی برساند

گام بر می دارم و چشمانم سویی و نوری ندارد که راه را از

بیراهه تشخیص دهم همه ی شب ها و روزها به

امید رسیدن به تو سپری می کنم شبها را با وجود اینکه

هیچ را نمی بینم و و راهی نمی یابم و در همان

جایی که هستم متوقف می شوم و روزها را با سرابی

که در پیشاروی چشمانم و دیدگانم می بینم می گذرانم.